فصل‌پنجم : علل قيام حضرت سيدالشهداء عليه السلام در چنين وضعيتى كه اسلام به زمامدار فاسدى مانند يزيد مبتلاء شده بود حضرت سيدالشهداء عليه السلام به مقابله با بنى اميه برخواستند به جهت : 1 . اطاعت فرمان خدا و اداى تكليف 2 . امر به معروف و نهى از منكر در كتب معتبر تاريخ روايت شده كه حسين عليه السلام براى برادرش محمد بن على معروف به محمد حنفيه اين وصيت را نگاشت : « بسم الله الرحمن الرحيم . اينست آنچه كه وصيت كرد حسين بن على بن ابيطالب به برادرش محمد بن على معروف به ابن الحنفيه » « همانا حسين گواهى مىدهد به يگانگى خدا و اينكه شريكى براى او نيست و اينكه محمّد ، بنده و فرستاده او است ، شريعت و دينى را كه آورد به حق از جانب حق آورد ، و اينكه بهشت و آتش ، حق است ، و قيامت خواهد آمد و شكى در آن نيست ، و اينكه خدا تمام مردگان را برخواهد انگيخت » و بعد اين جمله را مرقوم فرمود : انِّي لَمْ اخْرُجْ اشَراً وَلا بَطَراً ، وَلا مُفْسِداً ؛ وَلا ظالِماً ؛ انّما خَرَجْتُ لِطلَبِ الاصلاح في أمّه جَدّي مُحَمَّد صلي الله عليه و آله أُريدُ أَنْ آمر بِالمَعروف وَأَنْهي عَنِ الْمُنْكَر وأسيرُ بسيرَه جَدّي وأبي عَلي ابْن أبي طالب . . . همانا من از براى تجاوز و طغيان و خوددارى از قبول حق و براى فساد و ستم بيرون نشدم ، بلكه براى اصلاح امور امت جدّم محمّد صلى الله عليه و آله مىخواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و بر سيره و